Kupujemy płytki - baza wiedzy

Kupujemy płytki ceramiczne

Planując, projektując i remontując naszą wymarzoną łazienkę lub salon, nie każdy z nas decyduje się na projekt i zatrudnienie projektanta wnętrz, który dopilnuje aby nasze wnętrza były wyjątkowe.

Aby wybór glazury nie stanowił trudności dla tych którzy decydują się zrobić to samodzielne opiszemy co trzeba wiedzieć aby sprawiło nam to wiele przyjemności. Jedną z trudności, z którymi przychodzi nam się borykać przy urządzaniu, jest wybór glazury łazienkowej.

Sprawdźmy, na co trzeba zwrócić uwagę kupując płytki łazienkowe.

Najprostszy sposób uniknięcia błędu to wybranie płytek z jednej serii (kolekcji) opracowanej przez producenta. Mamy wtedy pewność, że płytki będą do siebie pasowały. Jeżeli jednak mamy własną wizję wnętrza i czujemy się na siłach, aby ją zrealizować, powinniśmy poznać właściwości różnych typów płytek i postarać się dobrze je zestawić.

Jakie płytki nadają się na podłogę w łazience?

Płytki podłogowe (terakota, gres) mają określoną przez producenta klasę ścieralności. Do łazienki ogólnej, do której wchodzi się w butach, trzeba wybrać płytki III lub IV klasy ścieralności. Do prywatnej łazienki przy sypialni wystarczy II klasa. Warto zwrócić uwagę, aby płytki nie były bardzo śliskie. Obecnie producenci stosują piktogramy informujące o właściwościach płytek. Bez kłopotu zorientujemy się, które są przeznaczone na podłogę i antypoślizgowe.

Co to jest kalibracja?

Płytki ceramiczne są materiałem naturalnym – do ich produkcji używa się gliny wypalanej w bardzo wysokiej temperaturze. Po wypaleniu płytki są kalibrowane, czyli sortowane, a część z nich jest również rektyfikowana. Płytki rektyfikowane mają identyczne rozmiary i regularne brzegi. Czym jeszcze różnią się od płytek kalibrowanych? Sprawdź koniecznie...

Co warto wiedzieć o płytkach kalibrowanych?

Płytki ceramiczne, które wyjmuje się z pieca, mogą się różnić między sobą rozmiarem – wynika to ze specyfiki produkcji i jest dopuszczalne przez normy. Po wypaleniu są z reguły kalibrowane, czyli sortowane w partie o zbliżonych wymiarach. Warto zwracać na to uwagę i wybierać płytki tego samego kalibru. Jednak nawet wówczas może się zdarzyć, że elementy z jednego kartonu nie mają identycznych wymiarów, a różnica może być tym większa, im większy jest ich format.

Dla płyt o rozmiarze 60 x 60 cm norma dopuszcza nawet 3-milimetrową różnicę między elementami pochodzącymi z jednego kartonu. Dodatkową cechą zwykłych płytek kalibrowanych jest ich niejednolita grubość – ze względu na sposób formowania przy brzegach są one cieńsze i mają lekko zaokrąglone krawędzie, co sprawia, że w przekroju przypominają poduszeczki.

Po co płytkom rektyfikacja?

Aby płytki ceramiczne miały regularne brzegi oraz identyczne rozmiary, poddaje się je procesowi rektyfikacji, który polega na mechanicznym obcięciu lub zeszlifowaniu brzegów.

Płytki rektyfikowane utrzymują założony przez producenta rozmiar z dokładnością do 0,2 mm, a kąty między kolejnymi bokami wynoszą dokładnie 90°. Krawędzie płytek kalibrowanych są zaokrąglone, natomiast rektyfikowanych – ostre. Nadaje to okładzinie nowocześniejszy charakter – płaszczyzny ułożone z takich płytek są bardziej jednolite, a krawędzie elementów mniej widoczne. Jako produkt poddany dodatkowej obróbce płytki rektyfikowane są zwykle droższe od kalibrowanych.

Czy płytki z różnych partii będą miały identyczny odcień?

Odcienie różnych partii produkcji nie zawsze są identyczne. Choć kolor jest mieszany według tej samej receptury, po wypaleniu w piecu może się minimalnie różnić odcieniem od innych partii. Na paczkach są więc również oznaczenia odcienia, czyli tonu - odcienia. Jeśli zabraknie nam płytek, dokupując, upewnijmy się, że ton jest ten sam co na poprzedniej partii. Określa się go różnie – literami, cyframi – ważne jest, żeby na pudełku w rubryczce TON - ODCIEŃ był dokładnie ten sam symbol.

Czy można zestawiać płytki różnych producentów?

Lepiej nie łączyć płytek różnych producentów, zwłaszcza w jednej płaszczyźnie. Zawsze będą miały inną grubość (już producenci o to dbają) i inne wymiary. Można łączyć na przykład mozaikę szklaną i gres czy inne kontrastowe materiały, trzeba się jednak liczyć z utrudnieniami przy układaniu i niedopasowaniem wymiarów. Stosunkowo bezpiecznym rozwiązaniem przy takich połączeniach jest zmiana kierunku układania, na przykład gres na podłodze w karo a glazura na ścianie prosto.

Jakie płytki wybrać, żeby spoiny były mało widoczne?

Warto szukać płytek rektyfikowanych – (ich krawędzie są szlifowane po procesie produkcji). Mają idealnie proste krawędzie i jednolite wymiary, co pozwala układać je bezspoinowo. Są one dużo droższe, bo wymagają dodatkowej obróbki przy produkcji, co podnosi koszty. Można też kupić gres techniczny i dać go kamieniarzowi do oszlifowania – ale koszty będą jeszcze wyższe.

Wiele osób uważa, że skoro płytki rektyfikowane zostały wyrównane, to mają dokładnie ten sam wymiar i nie wymagają spoinowania. Nie jest to prawda. Zobacz, dlaczego zaleca się, aby nawet równe płytki rektyfikowane były fugowane...

Nawet w przypadku okładziny poddanej rektyfikacji producenci zalecają zastosowanie co najmniej 1,5-milimetrowej spoiny. Pozwala to uniknąć pękania płytek pod wpływem sił działających w głębszych warstwach ściany lub podłogi, pod okładziną ceramiczną.

Jest to zalecane również z uwagi na możliwość późniejszego demontażu części płytek, na przykład z powodu ich uszkodzenia. Jeśli między płytkami zastosowano fugi, można delikatnie odspoić jedną z nich bez naruszania sąsiednich. Jeżeli ich nie ma, praktycznie niemożliwe jest usunięcie jednej płytki bez uszkodzenia innych.

Fugowanie i mocowanie płytek rektyfikowanych

Do fugowania płytek rektyfikowanych używa się takich samych materiałów jak do zwykłych. Podobnie jest z mocowaniem ich do podłoża – przeprowadza się to z użyciem tych samych środków co do płytek nierektyfikowanych. Bez wątpienia jednak układanie tego rodzaju produktów wymaga większej staranności – zastosowanie wąskiej fugi nie daje szansy ukrycia za jej pomocą niedociągnięć fachowca.

Czym się różni mozaika na siatce od mozaiki w płytkach?

Mozaika na siatce to mnóstwo oddzielnych kawałków kamienia, szkła czy gresu – najpierw pracowicie pociętych, posegregowanych i oszlifowanych, następnie naklejonych na siatkę w celu ułatwienia układania. Gotowa mozaika na siatce jest droższa, bo jej produkcja jest bardziej skomplikowana.

Efekt mozaiki mogą naśladować regularne nacięcia płytek większych rozmiarów, tzw. mozaika w płytkach. Takie płytki są zdecydowanie tańsze. Drobne elementy powstają mechanicznie – maszyna robi w płytce rowki. Często te rowki nie są glazurowane i można je wypełnić fugą, tak żeby płytka wyglądała jak prawdziwa mozaika. Jednak prawdziwa zawsze jest trochę krzywa. I na tym polega jej urok...