O płytkach

 

 

Kupujemy płytki ceramiczne

Planując, projektując i remontując naszą wymarzoną łazienkę lub salon, nie każdy z nas decyduje się na projekt i zatrudnienie projektanta wnętrz, który dopilnuje aby nasze wnętrza były wyjątkowe.

Aby wybór glazury nie stanowił trudności dla tych którzy decydują się na samodzielne przygotować projekt i wykonać remont. Przygotowaliśmy dla Was kilka ważnych informacji:

Na co trzeba zwrócić uwagę kupując płytki łazienkowe.

Wybieramy płytki z jednej serii (kolekcji) opracowanej przez producenta. Płytki te będą do siebie pasować wymiarami i kolorami. Jeżeli jednak mamy własną wizję wnętrza i czujemy się na siłach, aby ją zrealizować, powinniśmy poznać właściwości różnych typów płytek i postarać się dobrze je zestawić.

Jakie płytki nadają się na podłogę w łazience?

Płytki podłogowe (terakota, gres) mają określoną przez producenta klasę ścieralności. Do łazienki ogólnej, do której wchodzi się w butach, trzeba wybrać płytki III lub IV klasy ścieralności. Do prywatnej łazienki przy sypialni wystarczy II klasa. Warto zwrócić uwagę, aby płytki nie były bardzo śliskie. Obecnie producenci stosują piktogramy informujące o właściwościach płytek. Bez kłopotu zorientujemy się, które są przeznaczone na podłogę i antypoślizgowe.

 

Płytki ceramiczne są materiałem naturalnym – do ich produkcji używa się gliny wypalanej w bardzo wysokiej temperaturze. Po wypaleniu płytki są kalibrowane, czyli sortowane, a część z nich jest również rektyfikowana. Płytki rektyfikowane mają identyczne rozmiary i regularne brzegi. Czym jeszcze różnią się od płytek kalibrowanych? Sprawdź koniecznie...

Co warto wiedzieć o płytkach kalibrowanych?

Płytki ceramiczne, które wyjmuje się z pieca, mogą się różnić między sobą rozmiarem – wynika to ze specyfiki produkcji i jest dopuszczalne przez normy. Po wypaleniu są z reguły kalibrowane, czyli sortowane w partie o zbliżonych wymiarach. Warto zwracać na to uwagę i wybierać płytki tego samego kalibru. Jednak nawet wówczas może się zdarzyć, że elementy z jednego kartonu nie mają identycznych wymiarów, a różnica może być tym większa, im większy jest ich format.

 

Dla płyt o rozmiarze 60 x 60 cm norma dopuszcza nawet 3-milimetrową różnicę między elementami pochodzącymi z jednego kartonu. Dodatkową cechą zwykłych płytek kalibrowanych jest ich niejednolita grubość – ze względu na sposób formowania przy brzegach są one cieńsze i mają lekko zaokrąglone krawędzie, co sprawia, że w przekroju przypominają poduszeczki.

Po co płytkom rektyfikacja?

Aby płytki ceramiczne miały regularne brzegi oraz identyczne rozmiary, poddaje się je procesowi rektyfikacji, który polega na mechanicznym obcięciu lub zeszlifowaniu brzegów.

Płytki rektyfikowane utrzymują założony przez producenta rozmiar z dokładnością do 0,2 mm, a kąty między kolejnymi bokami wynoszą dokładnie 90°. Krawędzie płytek kalibrowanych są zaokrąglone, natomiast rektyfikowanych – ostre. Nadaje to okładzinie nowocześniejszy charakter – płaszczyzny ułożone z takich płytek są bardziej jednolite, a krawędzie elementów mniej widoczne. Jako produkt poddany dodatkowej obróbce płytki rektyfikowane są zwykle droższe od kalibrowanych.

 

Co to jest kalibracja?

Kalibracja to dopuszczalne odstępstwo od nominalnego wymiaru płytki. Płytki ceramiczne najpierw są formowane, zdobione, a następnie wypalane w piecu. W procesie wypalania glinka twardnieje i staje się mniej nasiąkliwa, a płytki się kurczą. Producenci są w stanie przewidzieć, jaki będzie skurcz płytek po wyjściu z pieca, ale tylko w przybliżeniu. Odstępstwa mogą wynosić nawet do 2 mm na plus i na minus. Dlatego na opakowaniach znajduje się oznaczenie kalibracji, które informuje o możliwych różnicach wymiarów płytek. Na paczce jest podany nominalny wymiar płytki i odstępstwo od tego wymiaru: +1 to płytka o milimetr większa, –2 to płytka o dwa milimetry mniejsza. Kupując dwa rodzaje płytek, na przykład w dwóch kolorach, trzeba więc uważać – muszą mieć tę samą kalibrację. Jeśli paczka jest nieoznaczona – lepiej nie ryzykować.

 

Czy płytki z różnych partii będą miały identyczny odcień?

Odcienie różnych partii produkcji nie zawsze są identyczne. Choć kolor jest mieszany według tej samej receptury, po wypaleniu w piecu może się minimalnie różnić odcieniem od innych partii. Na paczkach są więc również oznaczenia odcienia, czyli tonu i daty produkcji. Jeśli zabraknie nam płytek, dokupując, upewnijmy się, że ton jest ten sam co na poprzedniej partii i że dokupimy płytki z tej samej daty produkcji. Określa się go różnie – literami, cyframi – ważne jest, żeby na pudełku w rubryczce TON był dokładnie ten sam symbol.

 

Czy można zestawiać płytki różnych producentów?

Lepiej nie łączyć płytek różnych producentów, zwłaszcza w jednej płaszczyźnie. Zawsze będą miały inną grubość (już producenci o to dbają) i inne wymiary. Można łączyć na przykład mozaikę szklaną i gres czy inne kontrastowe materiały, trzeba się jednak liczyć z utrudnieniami przy układaniu i niedopasowaniem wymiarów. Stosunkowo bezpiecznym rozwiązaniem przy takich połączeniach jest zmiana kierunku układania, na przykład gres na podłodze w karo a glazura na ścianie prosto.

Jakie płytki wybrać, żeby spoiny były mało widoczne?

Warto szukać płytek rektyfikowanych – (ich krawędzie są szlifowane po procesie produkcji). Mają idealnie proste krawędzie i jednolite wymiary, co pozwala układać z małą 1mm fugą. Płytki rektyfikowane są droższe, bo wymagają dodatkowej obróbki przy produkcji, co podnosi koszty. Można też kupić gres techniczny i dać go kamieniarzowi do oszlifowania – ale koszty będą jeszcze wyższe.

 

Wiele osób uważa, że skoro płytki rektyfikowane zostały wyrównane, to mają dokładnie ten sam wymiar i nie wymagają spoinowania. Nie jest to prawda. Zobacz, dlaczego zaleca się, aby nawet równe płytki rektyfikowane były fugowane...

Nawet w przypadku okładziny poddanej rektyfikacji producenci zalecają zastosowanie co najmniej 1,5-milimetrowej spoiny. Pozwala to uniknąć pękania płytek pod wpływem sił działających w głębszych warstwach ściany lub podłogi, pod okładziną ceramiczną.

 

Jest to zalecane również z uwagi na możliwość późniejszego demontażu części płytek, na przykład z powodu ich uszkodzenia. Jeśli między płytkami zastosowano fugi, można delikatnie odspoić jedną z nich bez naruszania sąsiednich. Jeżeli ich nie ma, praktycznie niemożliwe jest usunięcie jednej płytki bez uszkodzenia innych.

Fugowanie i mocowanie płytek rektyfikowanych

Do fugowania płytek rektyfikowanych używa się takich samych materiałów jak do zwykłych. Podobnie jest z mocowaniem ich do podłoża – przeprowadza się to z użyciem tych samych środków co do płytek nierektyfikowanych. Bez wątpienia jednak układanie tego rodzaju produktów wymaga większej staranności – zastosowanie wąskiej fugi nie daje szansy ukrycia za jej pomocą niedociągnięć fachowca.

 

Do wyboru płytek rektyfikowanych mogą nas skłonić względy stylistyczne. We wnętrzu minimalistycznym trudno sobie wyobrazić płytki nierektyfikowane z widoczną szeroką fugą. Zobacz, w jakich miejscach jeszcze sprawdzą się płytki o regularnych brzegach i jednakowych rozmiarach...

Estetyczne łączenie małych i dużych płytek

Wybór płytek rektyfikowanych pozwala na bezpieczne stosowanie kombinacji elementów o różnej wielkości, czyli zestawianie kilku formatów.

Takie płytki sprawdzą się również w przypadku mozaiki ciętej, która jest wykonywana przez pocięcie dużej płytki na mniejsze elementy, ma ostre krawędzie i dlatego najlepiej wygląda w połączeniu z płytami, które mają takie same, regularne brzegi.

Płytki rektyfikowane - duży format i naturalne materiały

Rektyfikacja płytek szczególnie pożądana jest w przypadku produktów, które mają imitować materiały naturalne – kamień i drewno. Na przykład płytki imitujące marmur zdecydowanie lepiej wyglądają w wersji z przyciętymi brzegami – lepiej naśladują kamień naturalny, który po obróbce ma ostre, a nie zaokrąglone krawędzie.

Warto również skłonić się ku nim, gdy zależy nam na płytach o większym formacie – wtedy użycie okładziny rektyfikowanej pozwoli na zmniejszenie szerokości fugi na przykład z 8 do 1,5 mm.

 

 

Czym się różni mozaika na siatce od mozaiki w płytkach?

Mozaika na siatce to mnóstwo oddzielnych kawałków kamienia, szkła czy gresu – najpierw pracowicie pociętych, posegregowanych i oszlifowanych, następnie naklejonych na siatkę w celu ułatwienia układania. Gotowa mozaika na siatce jest droższa, bo jej produkcja jest bardziej skomplikowana.

Efekt mozaiki mogą naśladować regularne nacięcia płytek większych rozmiarów, tzw. mozaika w płytkach. Takie płytki są zdecydowanie tańsze. Drobne elementy powstają mechanicznie – maszyna robi w płytce rowki. Często te rowki nie są glazurowane i można je wypełnić fugą, tak żeby płytka wyglądała jak prawdziwa mozaika. Jednak prawdziwa zawsze jest trochę krzywa. I na tym polega jej urok...

 

 

Garść definicji

 

 Rodzaje Płytek

COTTO

Są to płytki podłogowe o grubości 15-25 mm. Formuje się je ręcznie z czystej gliny z rejonów Morza Śródziemnego i Ameryki Środkowej. Kolorystyka takich płytek (czerwienie, brązy), nierówne brzegi, spękania i zarysowania nieszkliwionej, matowej powierzchni sprawiają, że idealnie wpisują się one we wnętrza rustykalne. W odróżnieniu od płytek szkliwionych cotto z upływem czasu zyskują swoistą patynę, dodającą podłodze wiele uroku.

GLAZURA

To płytki wykonane w technologii wypalania plastra ceramicznego (czerep) i jego glazurowania (pokrywania szkliwem) w oddzielnym procesie. Inaczej mówiąc, jest to cegła polana lakierem. Szkliwo, które pokrywa glazurę, nie jest odporne na ścieranie, dlatego stosuje się ją wyłącznie na ściany. Oprócz tego takie płytki są miękkie (przez to łatwe w obróbce) i mają dużą nasiąkliwość –10-20%

GRES

Ten rodzaj płytek ściennych i podłogowych ma grubość 6-30 mm. Wytwarza się je z mieszanki naturalnych surowców: glin białego wypału, kaolinu, skaleni, piasku kwarcowego oraz barwników mineralnych. Po wymieszaniu tych składników płytki formuje się na prasach o bardzo dużej sile nacisku, a następnie wypala w temperaturze powyżej 1200°. Powierzchnia gresu może być nieszkliwiona lub szkliwiona, a przy tym fakturowana i ozdabiana w najróżniejszy sposób. Spośród wszystkich rodzajów płytek ceramicznych gres jest dostępny w największej palecie kolorów i wzorów. Doskonale imituje kamienie naturalne, drewno i blachę.

GRES LAPPATO

Gres porcelanowy z powierzchnią polerowaną tarczami osadzonymi elastycznie dającą efekt płytki z połyskiem z nierówną  pofalowaną powierzchnią. Efekt możliwy do osiągnięcia w gresach barwionych w masie jedno (full body) i dwuwarstwowych. Ze względu na technologię wykończenia powierzchni nie nadaje się do pomieszczeń o dużym natężeniu ruchem oraz na zewnątrz budynków. Gres Polerowany Gres porcelanowy  barwiony w masie z powierzchnią szlifowaną na całej płytce do uzyskania połysku. Charakteryzuje się małym współczynnikiem antypoślizgowości  Gres Półpoler Gres porcelanowy strukturalny barwiony w masie z powierzchnią szlifowaną do uzyskania połysku w taki sposób aby wierzchołki nierównej powierzchni płytki były wypolerowane a wgłębienia miały powierzchnię matową.  

GRES SATYNOWY

Gres porcelanowy barwiony w masie z powierzchnią szlifowaną na całej płytce do uzyskania półmatu. Charakteryzuje się małym współczynnikiem antypoślizgowości.  

GRES SMALTATO

Gres porcelanowy w wykonaną powierzchną szkliwioną w końcowym procesie wypału płytki poprzez krótkotrwałe zwiększenie temperatury. Charakteryzuje się dużą twardością, odpornością na zabrudzenia i ścieranie. Stosunkowo mało odporny na uderzenia (odpryski szkliwa odsłaniają rdzeń płytki wykonany z materiału różniącego się kolorem i strukturą od warstwy szkliwionej. Bardzo dobry materiał na pomieszczenia o średnim natężeniu ruchem. Są również produkowane płytki szkliwione o zwiększonej antypoślizgowości oraz do zastosowania w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu. Gres Szkliwiony Gres porcelanowy w wykonaną powierzchną szkliwioną w oddzielnym procesie szkliwienia wypalonej wcześnie płytki gresowej. Charakteryzuje się dużą twardością, odpornością na zabrudzenia i ścieranie. Stosunkowo mało odporny na uderzenia (odpryski szkliwa odsłaniają rdzeń płytki wykonany z materiału różniącego się kolorem i strukturą od warstwy szkliwionej. Bardzo dobry materiał na pomieszczenia o średnim natężeniu ruchem. Są również produkowane płytki szkliwione o zwiększonej antypoślizgowości oraz do zastosowania w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu.

GRES TECHNICZNY (nieszkliwiony)  

Płytki wykonane z drobno zmielonej, zaprasowanej i następnie wypalonej mieszanki naturalnych surowców: glin białego wypału, piasków kwarcowych, skaleni, kaolinu.

Ich twardość jest zbliżona do twardości granitu, co zapewnia im dużą odporność na ścieranie. Jednorodna struktura płytek sprawia, iż nawet intensywne wieloletnie użytkowanie zamontowanych powierzchni płytek gresowych, nie spowoduje zmiany barwy i struktury płytek. Płytki cechują się minimalną nasiąkliwością ,przeważnie poniżej 0,5% i odpornością na działanie kwasów i zasad.

KLINKIER

Płytki z naturalnej gliny, mają dosyć nierówną powierzchnię, ich cechy to między innymi duża mrozoodporność, stąd zastosowanie na zewnątrz budynków, ponadto charakteryzuje je niska nasiąkliwość oraz porowatość i mała ścieralnością.

MOZAIKA

Mozaika ceramiczna (mozaika łazienkowa) są to płytki ceramiczne lub szklane o niewielkich rozmiarach. Łączone są ze sobą za pomocą siatki, papieru lub transparentnych folii.  Mozaiki można układać na dowolne sposoby, tworzą duże możliwości twórcze, nadają się do układania np. w zaokrąglonych obudowach wanny czy innych łukowatych powierzchniach.

Mozaiki nadają się doskonale zarówno do klasycznych wnętrz jak i nowoczesnych. Wyróżniamy mozaiki ceramiczne jednobarwne matowe, błyszczące, mieniące się feerią barw oraz mozaiki szklane.

TERAKOTA

Trochę już historyczna nazwa odnosząca się do płytek kamionkowych najczęściej pokrytych szkliwem. Mocno spieczone tworzywo, z którego uzyskuje się terakotę, charakteryzuje się niską nasiąkliwością oraz odpornością na działanie silnych roztworów kwasów i zasad. Terakota jest bardziej krucha od gresu, a zatem mniej odporna na uderzenia. Dziś najczęściej używana jako płytka podłogowa

Cokół

Jest to rodzaj płytki stanowiącej materiał na najniższą warstwę ułożonych na ścianie płytek;

Najczęściej pełni dziś funkcje ozdobną, cokół zazwyczaj wysunięty jest przed wewnetrzą widoczną powierzchnię muru i stanowi istotny optyczny akcent architektoniczny. Bywa zwieńczony gzymsem.

Cokół ściany - pas zabezpieczający dolną część ściany przed zabrudzeniami i uszkodzeniami.

Dekor

Motyw ozdobny na wyrobach ceramicznych, często wyraźnie odróżniający się od pozostałych bazowych płytek wyraźniejszym akcentem dekoracyjnym; decor w języku łacińskim oznacza ozdobę i wdzięk.

Stopnica

Stopnica to rodzaj płytki używanej do wykończenia stopni, z których składają się schody;
stopnice posiadają specjalne właściwości z których najbardziej charakterystyczną jest zwiększona antypoślizgowość powierzchni uzyskiwana dzięki naniesionym ryflom- liniowym wyżłobieniom lub wypukłościom przy jednej z krawędzi płytki, zapobiegającym niekontrolowanym poślizgnięciom przez użytkowników.

Typy Płytek

Antystatyczne Płytki

Specjalny rodzaj płytek ceramicznych przewodzących prąd elektryczny. Stosuje się je w pomieszczeniach z aparaturą badawczą, salach operacyjnych, serwerowniach etc.

Bicottura

Płytka ceramiczna wykonywana w procesie podwójnego wypalania charakteryzująca się większą twardością od płytek z pojedynczego wypału stosowana jako płytka podłogowa (terakota).

Monocottura

Płytki ceramiczne wykonane w technologii pojedynczego wypału (glazura i terakota).

Płytki Antypoślizgowe

Płytki ceramiczne których parametr R jest większy od 9. Uwaga! płytka o antypoślizgowości R9 nie jest płytką antypoślizgową.

Płytki Basenowe

Płytki basenowe to specjalny rodzaj płytek ceramicznych charakteryzujących się niską nasiąkliwością. W komplecie znajdują się elementy ceramiczne (przelewy, kratki ściekowe rynny etc.) jak również płytki o podwyższonym współczynniku antypoślizgowości. Płytki basenowe produkowane są najczęściej w formatach 125x250,120x240 oraz 100x200 i wymiary pochodne.

Płytki Ciągnione

Są to płytki ceramiczne produkowane (kształtowane) w procesie ciągnienia. W ten sposób produkowane są elementy o skomplikowanych kształtach (listwy dekoracyjne, kapinosy, kształtki schodowe i basenowe). Wadą płytek ceramicznych ciągnionych jest duży rozrzut wymiarowy oraz mała wytrzymałość.

Płytki Glazurowane

Są to płytki ceramiczne powlekane szkliwem (glazura, terakota, gresy). Zaletą jest duża różnorodność wzorów i kolorów a wadą mała wytrzymałość mechaniczna oraz mała odporność na ścieranie (czym ciemniejsza płytka tym mniejsza odporność)

Płytki Kalibrowane

Płytki ceramiczne fabrycznie kalibrowane w celu zachowania modularności ułożenia całej serii.

Płytki Modułowe

Rodzina płytek ceramicznych modułowych może być wykonana na dwa sposoby:

- produkcja wszystkich formatów niezależnie a następnie kalibracja na wymiary modułowe.

- produkcja największej płytki a następnie cięcie jej na wymagane wymiary.

Płytki Nieglazurowane

Są to płytki typu gres barwiony w masie jedno i dwuwarstwowy, klinkier, płytki typu cotto.

Płytki Podłogowe

Są to płytki mające dużą odporność mechaniczną na ścieranie, zginanie, uderzenia. Do płytek podłogowych zaliczamy terakotę, klinkier, gres porcelanowy.

Płytki Prasowane

Są to płytki ceramiczne formowane w procesie prasowania. Charakteryzują się większą wytrzymałością mechaniczną od płytek ciągnionych, większą stabilnością kształtów oraz mniejszą nasiąkliwością. Wadą jest trudność wykonania płytek o skomplikowanych kształtach.

Płytki Ścienne

Są to płytki typu glazura. Jako płytki ścienne mogą być wykorzystane wszystkie płytki ceramiczne podłogowe.

Zasyp Pojedynczy

Jest to technologia wykonania gresów wykonanych w jednym cyklu prasowania. Płytka wykonana w technologii pojedynczego zasypu jest w swojej masie jednorodna.

Zasyp Podwójny

Jest to technologia wykonania gresów składających się z dwóch rożnych warstw. Ma to podwójne zastosowanie: oszczędność drogiego surowca (dolna warstwa tańsza górna droższa) lub uzyskanie optycznej głębi struktury płytki ceramicznej przy umiejętnym zmieszaniu warstw co jest szczególnie widoczne przy gresach polerowanych.  

 

Właściwości płytek ceramicznych

Właściwości płytek ceramicznych - Antypoślizgowość

Antypoślizgowość płytek jest ważna dla naszego bezpieczeństwa. Producenci dbają o nasze bezpieczeństwo, oznaczając płytki symbolem od R9 do R13 (płytki poniżej R9 nie są antypoślizgowe). Symbole te odnoszą się do kąta nachylenia powierzchni z płytek polanych olejem, po której zsunie się człowiek w wymaganym przepisami obuwiu. Antypoślizgowość zwiększają reliefy, są to wypukłe wzory na całej powierzchni, albo ryfle (wypukłe lub wklęsłe elementy prostoliniowe przy jednej z krawędzi płytki). Płytki mogą być pokryte również szkliwem antypoślizgowym lub impregnatem.

Antypoślizgowość określa się na podstawie krytycznego kąta poślizgu.

Płytki nie antypoślizgowe: Kąt poślizgu: 0÷6°; 
Grupa R9: Kąt poślizgu: 6÷10°, Zastosowanie: Płytki podłogowe, np.:
- wejścia;
- schody;
- hole;
- korytarze.

Grupa R10: Kąt poślizgu: 10÷19°; Zastosowanie: Płytki podłogowe, np.:
- pomieszczenia magazynowe;
- garaże;
- pomieszczenia socjalne;
- pomieszczenia sanitarne;
- kuchnie.

Grupa R11: Kąt poślizgu: 19÷27°; Zastosowanie: Płytki podłogowe, np.:
- kuchnie;
- sanatoria;
- pralnie;
- rozlewnie napojów;
- strefy narażone na zamoczenie przy produkcji żywności;
- warsztaty samochodowe;
- szlifiernie;
- linie myjące.

Grupa R12: Kąt poślizgu: 27÷35°; Zastosowanie: Płytki podłogowe, np.:
- kuchnie;
- mleczarnie;
- chłodnie;
- pomieszczenia do obróbki mięsa.

Grupa R13: Kąt poślizgu: >35°; Zastosowanie: Płytki podłogowe, np.:
- kręgielnie;
- zakłady przetwórstwa warzyw, ryb itp.;
- rzeźnie.

Właściwości płytek ceramicznych - Odporność na substancje chemiczne

Kupując płytki musimy zwrócić, też szczególną uwagę na takie istotne czynniki jak: odporność na substancje chemiczne, czy odporność na plamienie.

Odporność na działanie środków chemicznych oznaczona jest symbolem miarki z kropelką.

Odporność na substancje chemiczne- norma PN EN 10545-13

Oznacza to odporność produktu na :

1. środki czystości domowego użytku ( 10% chlorek amonu-środek testujący)

2. sole do basenów kąpielowych ( 20% podchloryn sodu-środek testujący)

3. kwasy i zasady o słabym stężeniu (3% kwasu solnego, 10% kwas cytrynowy, 3% wodorotlenekpotasu - środki testujące)

4. kwasy i zasady o mocnym stężeniu ( 18% kwas solny, 5% kwas mlekowy, 10% wodorotlenek potasowy - środki testujące)
Odporność na czynniki chemiczne - dotyczy to najczęściej środków chemicznych używanych w gospodarstwie domowym - środki do mycia, prania, czyszczenia, sól, ale także artykuły spożywcze (kawa, soki, wina), które mogą zostawiać plamy. Płytki odporne na czynniki chemiczne nie mogą pod wpływem tych substancji zmieniać połysku ani barwy, a plamy powinny się dać łatwo usuwać wodą oraz popularnymi środkami.

Odporność na plamienie- norma PN EN 10545-14- tylko do płytek szkliwionych 
Jest wzrokową oceną zmian na powierzchni płytki po działaniu środków testujących i zmycia ich z powierzchni płytki wg określonego sposobu. środkami testującymi nakładanymi na powierzchnię płytki na 24h są:

a) jodyna
b) oliwa z oliwek
c) zielony środek plamiący (tlenek chromu rozpuszczony w oliwie)
d) czerwony środek plamiący (tlenek żelaza rozpuszczony w oliwie)

Wyróżnia się 5 klas odporności na plamienie przy czym klasie 5 odpowiadają płytki z których najłatwiej jest usunąć widoczne zabarwienia a klasie 1 płytki u których powierzchnia licowa została nieodwracalnie uszkodzona na skutek działania wyżej wymienionych substancji barwiących, a usunięcie zabarwienia jest niemożliwe.

Właściwości płytek ceramicznych - Nasiąkliwość

Nasiąkliwość płytek jest ściśle powiązana z mrozoodpornością. Jest to szczególnie wazny parametr jeśli zamierzamy przeznaczyć płytki na zewnątrz, gdzie są narażone na deszcz, mróz i chłód.

Nasiąkliwość oznaczana jest symbolem przedstawiającym kropelki. Nasiąkliwość wodna to parametr służący do określenia porowatości materiału, im większa porowatość, tym większą ilość wody płytka jest w stanie wchłonąć. 

Określenie nasiąkliwości wodnej pozwala na zaszeregowanie okładzin ceramicznych do odpowiedniej grupy. Wyróżniamy 4 klasy nasiąkliwości. Płytki ceramiczne w zależności od stopnia porowatości czerepu i sposobu produkcji zaliczane są do odpowiedniej grupy. Stopień nasiąkliwości określają symbole, które muszą znajdować się na każdym opakowaniu płytek.

Grupa I - płytki o nasiąkliwości poniżej 3%

Płytki z tej grupy przeznaczone są do wykładania ścian i podłóg wewnątrz i na zewnątrz budynków, mogą być stosowane zarówno w ujemnych jaki i w dodatnich temperaturach. Mogą być używane do wykładania tarasów, posadzek w pawilonach handlowych oraz jako płytki elewacyjne. W przypadku stosowania ich do wykładania podłóg należy wziąć, też pod uwagę ich odporność na ścieranie.

Grupa II - płytki o nasiąkliwości od 3 do 10%

Płytki z tej grupy przeznaczone są do wykładania ścian oraz podłóg w pomieszczeniach sanitarnych, halach i na korytarzach. Mogą być, też stosowane na zewnątrz, jeśli producent wyraźnie napisał na opakowaniu, że są mrozoodporne. W przypadku stosowania ich do wykładania podłóg należy również wziąć pod uwagę ich odporność na ścieranie.

Grupa III - płytki o nasiąkliwości powyżej 10%

Są to płytki o bardzo dużej nasiąkliwości i porowatości - nie są więc mrozoodporne i nie mogą być stosowane na zewnątrz. Charakteryzują się tym też, że mają małą odporność na uderzenia i małą wytrzymałość mechaniczną, dlatego nie powinno się ich układać na podłogach. Przeznaczone są tylko do stosowania na ścianach wewnątrz budynków.

Właściwości płytek ceramicznych - Mrozoodporność

Co to znaczy, że płytki są mrozoodporne i jak to sprawdzić? Wszystko o mrozoodporności płytek ceramicznych dowiedzą się Państwo w drugiej części naszych porad dotyczących właściwości płytek

Płytki sklasyfikowane jako mrozoodporne oznaczone są śnieżynką na opakowaniu a producenci umieszczają napis "płytki mrozoodporne". Ale , co to oznacza w praktyce?

Płytki muszą przejść test na zamrażanie i odmrażanie. Próba polega na umieszczeniu płytek w wodzie, następnie płytki zostają poddane temperaturze -5°C. Po ich zamrożeniu następuje proces rozmrażania w temp. +5°C. Próbę powtarza się sto razy. Po przeprowadzonym badaniu ocenia się czy płytka nie posiada widocznych ubytków. Mrozoodporność mierzona wg norm europejskich nie przystaje do polskich warunków, w naszych warunkach klimatycznych do mrozoodpornych płytek zaliczane są płytki z symbolami nasiąkliwości A I i B I.

W Polsce mrozoodporność płytek reguluje norma PN-EN 202 jednak w naszym klimacie jako płytki mrozoodporne należy przyjąć płytki o nasiąkliwości poniżej 0,5% czyli gresy porcelanowe. Stosowanie glazury i terakoty włoskiej lub hiszpańskiej oznaczonej jako mrozoodporna w naszym klimacie może wiązać się z pewnym ryzykiem.

Widzimy więc, iż o mrozoodporności decyduje nasiąkliwość. Na temat nasiąkliwości przeczytają Państwo w trzeciej części naszych porad dotyczących właściwości płytek ceramicznych.

Właściwości płytek ceramicznych - Ścieralność

Kiedy budujemy dom, podczas wybierania płytek musimy wiedzieć takie rzeczy jak: Czy płytki są odporne na gwałtowne zmiany temperatury (szok termiczny) ? Czy płytki są mrozoodporne ? Czy płytki nie zmienią wymiarów pod wpływem wilgoci ? To podstawowe pytania na które musimy znać odpowiedzi. W pierwszej części poradnika o właściwościach płytek napiszemy co to jest stopień ścieralności.

Stopień ścieralności decyduje o zastosowaniu płytek ceramicznych. Wyróżniamy pięć klas ścieralności płytek ceramicznych. Płytki najmniej odporne mają klasę 0, najbardziej odporne klasę 5.

Płytki w 0 klasie ścieralności (PEI 0. Liczba obrotów 100 ) płytki szkliwione tej klasy nie są przewidziane do wykładania podłóg.

Płytki w I klasie ścieralności (PEI 1. Liczba obrotów 150 ) zaleca się stosować w pomieszczeniach, w których chodzi się w obuwiu miękkim lub boso. Można je stosować w pomieszczeniach budynków mieszkalnych np. łazienki, sypialnie bez bezpośredniego wejścia z zewnątrz.

Płytki w II klasie ścieralności zaleca się stosować w pomieszczeniach, w których chodzi się w obuwiu miękkim. Stosujemy je w pomieszczeniach budynków mieszkalnych np. pokoje dzienne w mieszkaniach, z wyjątkiem kuchni, wejść i wszelkich innych pomieszczeń narażonych na wzmożony ruch).

Płytki w III klasie ścieralności zaleca się stosować w pomieszczeniach o małym natężeniu ruchu, w których chodzi się w obuwiu miękkim. Można je stosować w pomieszczeniach budynków mieszkalnych np. łazienkach, kuchniach, sypialniach. Nie można ich stosować tam, gdzie chodzi się w butach nietypowych (z zelówkami metalowymi lub podkutych).

Płytki w IV klasie ścieralności zaleca się stosować w pomieszczeniach o średnim natężeniu ruchu, w których chodzi się w obuwiu miękkim, we wszystkich pomieszczeniach budynków mieszkalnych np. kuchnie, korytarze, przedpokoje a także w pomieszczeniach użyteczności publicznej z wyłączeniem miejsc o dużym lub bardzo dużym natężeniu ruchu.

Płytki w V klasie ścieralności zaleca się stosować do pokrycia powierzchni podłóg narażonych na wzmożony ciągły ruch pieszych, gdzie wnoszone są cząstki materiału ścierającego. Odpowiadają warunkom bardziej surowym np. miejsca publiczne, sklepy, hole, korytarze, sale hotelowe.