Układanie płytek krok po kroku

Płytki ceramiczne to bardzo dobry materiał, który układany jest na podłodze lub ścianach różnych przestrzeni. Z wykorzystaniem płytek ceramicznych można wyłożyć niemal każde pomieszczenie. Płytka idealnie zaprezentuje się w łazience, kuchni, w salonie, na tarasie, garażu czy piwnicy. Układanie płytek ceramicznych to proces, który śmiało można przeprowadzić bez konieczności wzywania fachowców. Jak się przygotować i samodzielnie ułożyć płytki podłogowe czy ścienne? Zestaw praktycznych porad poniżej.

Zmierzenie pomieszczenia

Etap przygotowawczy do układania płytek jest kluczowy. Na samym początku ważne jest wykonanie pomiaru powierzchni, na której ułożone będą płytki. Zamierzając ułożyć płytki na podłodze trzeba zmierzyć jej wielkość. W tym celu należy wykonać bardzo proste obliczenie, to jest pobrać miarę długości oraz szerokości podłogi a następnie te dwie wartości przemnożyć przez siebie. Wynik ten będzie wielkością powierzchni podłogi.

Planując wyłożenie płytek na ścianie konieczny jest wymiar tej części. Żeby go uzyskać należy dodać do siebie wartości opisujące szerokość każdej ze ścian pomieszczenia, a następnie wynik dodawania przemnożyć przez wysokość ściany. Jeżeli płytki nie będą pokrywać całej przestrzeni, wartości należy stosunkowo zmniejszyć. Rezultat obliczeń powierzchni, na której mają być prowadzone prace jest bardzo ważny przy zakupie odpowiedniej ilości płytek.

Określenie liczby płytek, które będą potrzebne

Po wykonaniu obliczeń powierzchni pomieszczenia, w którym będą położone płytki ceramiczne, można zabrać się do zakupów. Płytki kupuje się w ilości takiej by pokryły daną powierzchnię. Warto pamiętać, by zawsze zakupić większą ilość płytek. Proponuje się około 10% więcej niż wykorzysta się w danym miejscu. Zawsze warto wziąć jedynie jedno opakowanie płytek więcej. Ten zapas to zabezpieczenie na wypadek uszkodzenia materiału oraz na naprawy w przyszłości, na przykład w momencie pęknięcia płytki (można ją wtedy bez problemu wymienić i eliminuj się problem poszukiwań płytki z tej samej serii).

Warto jeszcze zaznaczyć, że wybór płytek to nie tylko kwestie estetyczne, ale także jakościowe. Płytka ma służyć użytkownikom przez wiele lat, dlatego też ważne jest by zwrócić uwagę na możliwości obciążeniowe materiału, ścieralność, wytrzymałość oraz bezpieczeństwo korzystania. Płytki ceramiczne, ze względu na swoją wytrzymałość, podzielone zostały na pięć klas ścieralności, gdzie wartość 1 będzie oznaczała niską wytrzymałość, natomiast 5 najwyższą. I tak płytki do łazienki mogą być klasy średniej (na przykład klasa 3), gdyż w tych przestrzeniach nie są one poddawane zbyt dużym obciążeniom. W przestrzeniach, w których odbywa się ciągły ruch i które są stale użytkowane ta klasa powinna być wyższa. Dlatego też płytki do kuchni, płytki do salonu wymagają minimalnie klasy 3, choć optymalne będą płytki 4 klasy. Natomiast chcąc położyć ceramikę w takich przestrzeniach jak balkon, taras, czy garaż dobrze jest zainwestować w najwyższą wytrzymałość (5 klasa). Dobrze by płytki na taras posiadały odporność na ekstremalne temperatury.

Przed decyzją o inwestycji w płytki należy bardzo dobrze się zastanowić i wybrać odpowiedni produkt, który nie tylko będzie cieszył oko, ale zagwarantuje wytrzymałość, wygodę i bezpieczeństwo na długi czas. Niezwykle bogata oferta płytek ceramicznych znajduje się w sklepie internetowym www.e-plytki.eu. Szeroki wybór oraz najwyższa jakość produktów zadowolą każdego klienta. W sklepie www.e-plytki.eu można znaleźć doskonałe płytki podłogowe, płytki kuchenne, płytki łazienkowe, płytki salonowe, płytki tarasowe oraz wiele innych.

Sprawdź czy masz niezbędne narzędzia i materiały

Do ułożenia płytek ceramicznych konieczne jest wyposażenie się w szereg materiałów oraz narzędzi. Oczywiście podstawa to odpowiednia ilość płytek. Do przygotowania podłoża konieczne będą: masa szpachlowa (ściany), masa szpachlowa samopoziomująca (podłogi), substancja gruntująca oraz uszczelniacz. Kolejne materiały to odpowiednia zaprawa klejowa do płytek ceramicznych. Należy pamiętać, że w przypadku montażu płytek na ogrzewaniu podłogowym konieczne jest użycie odpowiedniej do tego zaprawy. Zakupić należy także krzyżyki dystansowe (mogą one być zastąpione klinami), taśmę malarską, zaprawę do fug, silikon oraz środek do usuwania zanieczyszczeń powstałych zaprawę. To już wszystkie konieczne materiały.

Nie mniej ważna, co lista materiałów, jest lista narzędzi konieczna do układania płytek. Przede wszystkim trzeba wyposażyć się w takie przyrządy, jak: szpachelka, wałek, wiaderko, kielnia, wiertarka z mieszadłem, wyciskacz do tub („pistolet”), ściągacz gumowy, sznur traserski, paca zębata, paca do płytek, gilotyna do cięcia płytek oraz szczypce do ich łamania, obcęgi, gumowy młotek, metrówka, ściągacz do płytek, szpachla do spoinowania (gumowa), narzędzie do wygładzania fug oraz gąbka i szmatka. Przedstawiony zestaw narzędzi pozwoli na wykonanie wszystkich prac związanych z ułożeniem płytek.

Przygotowanie podłoża

Pierwszy krok układania płytek to odpowiednie przygotowanie podłoża. Podłoże należy oczyścić z wszelkich zabrudzeń, tłustych plam czy resztek materiałów, to jest pozostałości po okładzinie, która była w tym miejscu wyłożona wcześniej. Podłoże do wyłożenia płytek ceramicznych musi być czyste, nie może być na nim kurzu. Ważne też, żeby przed rozpoczęciem prac na tej powierzchni, dokładnie ja osuszyć i wyrównać, co ważne jest szczególnie przy układaniu dużych płytek.

Wyrównywanie wszelkich nierówności na podłodze można wykonać w bardzo prosty sposób, wykorzystując do tego samopoziomującą masę szpachlową. Przygotowując masę do wylania należy przestrzegać wszystkich wskazówek zawartych na opakowaniu materiału. Masę rozrabia się z wodą i dokładnie miesza, do czego wykorzystać można wiertarkę z mieszadłem. Gotową substancję wlewa się w miejscach nierównych i rozprowadza gumowym ściągaczem. Trzeba uważać by nie wylać za dużo masy. Po wyschnięciu przestrzeń należy zagruntować. Przyczepność mniej chłonnych powierzchni (powierzchnia betonowa) można poprawić stosując odpowiednie preparaty zwiększające przyczepność. Jeżeli płytki będą układane w łazience lub kuchni, to jest w miejscach narażonych na większe działanie wilgoci (mowa szczególnie o łazienkach), trzeba zadbać o uszczelnienie podłoża korzystając z masy uszczelniającej.

Tak przygotowane podłoże jest już gotowe do układania płytek.

Przygotowanie schematu ułożenia płytek

Zanim przystąpi się do układania płytek należy przygotować schemat ich ułożenia. Najbardziej popularne i powszechnie wykorzystywane są obecnie dwie metody.

Pierwszym sposobem jest układ równoległy. Metoda ta jest bardzo prosta i pozwala na sprawne ułożenie płytek nawet tym, którzy wcześniej nie mieli do czynienia z tego typu pracami. Układanie równoległe sprowadza się do kładzenia płytek symetrycznie zawsze rozpoczynając od wewnątrz danej przestrzeni, kierując się na jej zewnętrzne części. Pozwala to uniknąć przecinania płytek w najbardziej widocznych partiach pomieszczenia. Te przycięte będą znajdować się na jej krawędziach. Decydując się na tę metodę należy wyznaczyć środek pomieszczenia oraz, za pomocą sznurka traserskiego, oznaczyć linie środkowe. Można też zrezygnować ze sznurka rysując linie bezpośrednio na powierzchni podłogi. Linie środkowe wyznacza się poprzez określenie środka bocznych ścian i puszczenie sznurka od środka jednej ściany do jej równoległego odpowiednika. Podobnie z dwoma kolejnymi ścianami. Układanie płytek rozpoczyna się od wyłożenia pierwszego rzędu wzdłuż dłuższej z wyznaczonych linii. Pierwsze rzędy dobrze jest ułożyć na sucho, by dzięki temu wyznaczyć odpowiednie i równe położenie płytek. Należy pamiętać, by układanie płytek rozpocząć od przecięcia linii, to jest od oznaczonego środka. Uwzględniając wyznaczone linie, ułożone płytki należy wyrównać względem tej linii. Po ułożeniu płytek od ściany do ściany (jedna linia), układa się linię kafli wzdłuż krótszej ściany, przez co utworzona zostanie litera L. Po wyłożeniu litery L dalsze układanie będzie już niezwykle proste.

Drugi sposób to układanie skośne. Metoda ta jest o wiele bardziej wymagająca od równoległej. Wariant ten jest idealny do przestrzeni, gdzie występują krzywe ściany oraz w pomieszczeniach kwadratowych - tam płytki ułożone metodą skośną prezentują się bardzo dobrze. Układanie płytek tym rozwiązaniem również należy rozpocząć od wyznaczenia linii środkowych, jednakże muszą się one znajdować pod kątem 45 stopni względem linii krótszej, to jest osi poprzecznej (tę oś wyznacza się identycznie jak w metodzie równoległej). Proces układania płytek rozpoczyna się od środka pomieszczenia, gdzie pierwszy ułożony rząd kafli musi być linią łączącą środek pomieszczenia z narożnikiem. Tę linię układa się przykładając do siebie boki płytek. Następnie układane są kolejne linie od środka pomieszczenia do środka ścian. Te rzędy tworzone są w taki sposób, by kładzione płytki dotykały się krawędziami (róg płytki do rogu płytki). Tylko w w tych właśnie rzędach wykonywany jest ten styk. Kolejne płytki już będą wpasowywały się swoimi bokami. Nie można zapomnieć o tym, że linie te muszą odpowiadać liniom wyznaczonym na początku. Dobrze jest pierwsze rzędy ułożyć bez wykorzystania zaprawy, a więc na suchej powierzchni. Po wybraniu odpowiedniej metody można przejść do kolejnego etapu, to jest klejenia płytek do podłoża. Warto pamiętać, by posiadając płytki z różnych partii, układać je naprzemiennie. Pozwoli to na uniknięcie niekorzystnych wrażeń wizualnych związanych z ewentualnymi różnicami w odcieniu kafli.

Umieszczanie i klejenie płytek do podłoża

Przechodząc do układania i klejenia płytek do powierzchni konieczne jest przygotowanie zaprawy. Ważne jest by materiał sporządzać zgodnie z wytycznymi znajdującymi się na opakowaniu produktu. Do rozrobienia materiału będzie potrzeba woda, wiaderko oraz wiertarka z mieszadłem. Podczas mieszania trzeba zwracać uwagę by zostało przeprowadzone bardzo dokładnie, tak, żeby nie powstały żadne grudki w masie klejącej. Zaprawa wymaga czasu dojrzewania, o którym informacja będzie mieściła się na opakowaniu. Dojrzałą zaprawę nakłada się równomiernie na płytkę, do czego posłuży kielnia albo metalowa paca. Grubość warstwy kleju nie powinna być większa niż 1 cm. Przez warstwę nałożonej zaprawy klejowej należy przejechać zębatą pacą, która wytworzy właściwą powłokę. Tak przygotowana płytka z klejem może być umieszczona na właściwym miejscu. Wciskając płytkę do podłoża trzeba ją nieznacznie obracać, a następnie, po ułożeniu właściwej pozycji, ostrożnie ubić gumowym młotkiem. Bardzo ważna jest ilość zaprawy pod płytką, gdyż to ona będzie warunkować stabilność kafli. Pokrycie płytki klejem nie może być mniejsze niż 80%. Tworząc podwójną warstwę, to jest nanosząc ją także na podłoże, należy zadbać o to, by rowki na zaprawie wytworzone za pomocą zębatej pacy przebiegały do siebie poprzecznie. Pozwoli to na jak najbardziej dokładne pokrycie warstwy zaprawą.

Układając płytki konieczne jest ciągłe sprawdzanie ich ułożenia względem innych kafli. Zanim zaprawa klejowa mocno zwiąże płytkę do powierzchni posiada się czas na korektę jej położenia. Umieszczając kafle trzeba również dbać o odpowiednią szczelinę pomiędzy nimi. W celu otrzymania równych odstępów pomiędzy płytkami korzysta się z krzyżyków dystansowych w wybranym rozmiarze. Nie można zapomnieć również o szczelinach pomiędzy zewnętrzną linią płytek a ścianą, przejściami do innych pomieszczeń, listwami do płytek itp.

Skrajne obszary powierzchni wykładanej płytkami wymagają zwykle przycięcia materiału. Jeżeli wybrało się metodę skośną, tych przycięć będzie zdecydowanie więcej niż przy metodzie równoległej. Przycinanie kafli wykonuje się z wykorzystaniem gilotyny do płytek ceramicznych. Sprzęt ten wykonuje nacięcie na glazurowanej stronie kafla, które to nacięcie umożliwia precyzyjne wyłamanie płytki poprzez uderzenie płytką o specjalnie przeznaczony do tego kant narzędzia. Nierzadko płytka wymaga otworów okrągłych (na przykład otwory na rury). Wtedy też uzyskuje się je korzystając z wiertarki z otwornicą lub za pomocą obcęgów do otworów.

Fugowanie płytek

Po ułożeniu płytek można przystępować do spoinowania. Wtedy też należy sprawdzić wszystkie szczeliny czy nie zalega w nich nadmiar zaprawy klejowej. Jeśli tak, niepotrzebny materiał trzeba z nich usunąć. Warto zrobić to zanim zaprawa zwiąże, to znaczy po nałożeniu i przejechaniu klinem przez wszystkie szczeliny. Spoinowanie wykonuje się po związaniu, stwardnieniu i wyschnięciu zaprawy klejowej, dlatego też trzeba odczekać właściwy czas schnięcia. Informacje na ten temat będzie zawierało opakowanie zaprawy. Przestrzeganie tych zasad jest bardzo ważne.

Zaprawę fugową przygotowuje się zgodnie z danymi na jej opakowaniu. Po otrzymaniu wymaganej konsystencji zaprawę wylewa się na płytki i dokładnie rozprowadza wykorzystując do tego gumowy ściągacz. Niezwykle istotna jest staranność w wykonywaniu tego etapu. Fuga musi zostać doprowadzona do każdej szczeliny. W przypadku nadmiernej ilości zaprawy trzeba usunąć ją wykorzystując do tego ten sam ściągacz gumowy lub pacę do spoinowania.

Po wykonaniu spoinowania należy usunąć zabrudzenia powstałe na powierzchni płytek. Pierwsze czyszczenie wykonuje się wilgotną gąbką, ale dopiero wtedy, gdy fuga zmatowieje. Trzeba jednak uważać, by nie użyć zbyt dużej ilości wody, która może wypłukać fugę. Delikatne czyszczenie powierzchni kafli zwilżoną gąbką i przetarcie suchą szmatką musi wystarczyć do zupełnego wyschnięcia fugi. Jeżeli podczas układania płytek powstaną bardziej problematyczne zabrudzenia nie należy się martwić. Usunąć je można wykorzystując do tego preparat do usuwania powłok cementowych. Jednakże czyszczenie to najlepiej wykonać po minimum czternastu dniach.

Pozostałe szczeliny, które znajdują się pomiędzy wyłożonymi płytkami a ścianą, progami, przejściami nie są wypełniane fugą. Do tego wykorzystuje się masę uszczelniającą, jak na przykład silikon. Silikonowanie rozpoczyna się od odcięcia szczelin taśmą malarską, przez co zapobiegnie się zabrudzeniu ściany oraz kafli. W szczelinach nie może zalegać zaprawa, dlatego powinna zostać ona usunięta (tak jak w przypadku fugowania, najlepiej wykonać to zanim zaprawa zwiąże i stwardnieje). Silikon aplikowany jest z tuby z wykorzystaniem wyciskacza do tub („pistolet”). Nałożony silikon trzeba wygładzić wykorzystując do tego narzędzie do wygładzania fug lub zwilżoną ściereczkę nałożoną na palec. Po wyschnięciu silikonu wystarczy usunąć taśmę malarską.

I gotowe. Samodzielne układanie płytek to nie tylko zadowalający efekt, ale także wielka satysfakcja.

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą płytek podłogowych.